پیشرانه – در حالی که شدت آلاینده به شدت افزایش یافته و جان مردم به شدت در خطر افتاده است ، هنوز راهکاری درست و اصولی برای مهار این بحران ارائه نشده است. شهروندان گرفتار چرخه باطل اودگی هوا ، تعطیلی و مدیریت ناکارآمد شده اند.معضلی مسئولان هنوز برای رفع آن ناتوان هستند.
به گزارش پایگاه خبری پیشرانه ، سیاست گذاری ها و تصمیمات اشتباه متولیان در سال های گذشته نتیجه ای جز افزایش مصرف سوخت ، هدر رفت منابع ملی و به شماره افتادن نفس مردم نداشته است. تنها کاری هم که از دست آنها بر می آید از یک سو تعطیل کردن مدارس و از سوی دیگر چشم انتظاری برای باران است.
آمارها نشان میدهد بخش حملونقل، صنایع آلاینده، نیروگاههای فرسوده و مصرف بیرویه سوختهای فسیلی، چهار ضلع اصلی تولید آلایندهها هستند. اما در عمل، هیچ راهبرد جامع و بلندمدتی که همه این اضلاع را در یک پازل واحد قرار دهد وجود ندارد. هر دستگاه، بخشی از مشکل را به دیگری واگذار میکند. نتیجه آن میشود که در پایان هر فصل سرد، گزارشها از افزایش روزهای ناسالم منتشر میشود و با آغاز فصل گرم، همهچیز به فراموشی سپرده میشود.
تعطیلی مدارس، محدودیت تردد موتور سیکلتها یا ممنوعیت فعالیت برخی صنایع در روزهای اضطراری، بیشتر نقش مُسکن دارند. کارشناسان محیطزیست بارها تأکید کردهاند که مدیریت آلودگی هوا باید پیشدستانه باشد، نه واکنشی. با این حال، تصمیمگیریها در ایران معمولاً در لحظه اوج بحران و تحت فشار افکار عمومی صورت میگیرد؛ فرآیندی پرهزینه، کماثر و تکراری.
آلودگی هوا فقط سلامت را تهدید نمیکند؛ هزینههای اقتصادی پنهانی دارد که کمتر درباره آنها صحبت میشود. کاهش بهرهوری نیروی کار، فشار بر سیستم درمانی، از جمله پیامدهاییاند که در بلندمدت تاثیرات عمیقی بر ساختار اجتماعی و اقتصادی کشور میگذارند.
اگرچه وضعیت فعلی ممکن است ناامیدکننده به نظر برسد، اما تجربه شهرهای آلوده جهان نشان میدهد بحران آلودگی هوا قابل مهار است؛ به شرط آنکه از مدیریت پراکنده فاصله گرفته و به سمت حکمرانی یکپارچه، برنامهریزی بلندمدت و پاسخگویی واقعی حرکت کنیم.
در غیر این صورت این ابر مشکل مانند سایر معضلات مانند خودروهای فرسوده ، ناتوانی در مدیریت مصرف سوخت و قیمت گذاری دستوری خودرو از دولتی به دولت دیگر منتقل می شود . تنها تفاوت نیز در افزایش تلفات انسانی و بی اعتمادی به کارآیی دولتمردان دیده می شود.
نظر شما چیست؟