در حالی که اسقاط اجباری، هزینه نوسازی را به مالکانی منتقل میکند که توان خرید ندارند، طرح رو به راه تریلی فرسوده را جای پیشپرداخت میپذیرد
پیشرانه – دنیای ماموت در هفتمین نمایشگاه بینالمللی خودرو تهران اعلام کرد از آغاز کمپین ملی نوسازی تریلیهای فرسوده با عنوان رو به راه تاکنون بیش از ۵ هزار دستگاه تریلی فرسوده از جادههای کشور جمعآوری و با تریلی نو جایگزین شده است؛ طرحی که بهجای الزام به اسقاط، تریلی فرسوده را از مالک میپذیرد و مانده را با اقساط لیزینگ تا ۶۰ ماه تقسیط میکند.
تریلی تیغه کانتینربر سهمحور دنیای ماموت در غرفه گروه ماموت، سالن A۶ شهر آفتاب
به گزارش پایگاه خبری پیشرانه، دولت در حالی بر خروج خودروهای فرسوده از چرخه تردد و اسقاط اجباری آنها تأکید میکند که بخش قابلتوجهی از مالکان این خودروها توان مالی خرید وسیله جایگزین را ندارند؛ چالشی که در ناوگان باری، با میانگین عمر ۱۹ سال به روایت سازمان راهداری، جدیتر است. در همین فضا، تریلرساز گروه ماموت مدلی را در شهر آفتاب معرفی کرد که هزینه نوسازی را نه با اجبار، بلکه با تقسیط و پذیرش تریلی فرسوده بهعنوان بخشی از پیشپرداخت، برای مالک قابل تحمل میکند.
سازوکار طرح رو به راه
مالک تریلر ساخت پیش از سال ۱۳۸۸، از هر برندی، در سایت دنیای ماموت ثبتنام میکند، تریلی نو را با پیشپرداخت حداقلی تحویل میگیرد و تریلی فرسوده را همان زمان به شرکت میدهد. مانده بهصورت اقساط ۶ تا ۶۰ ماهه از طریق لیزینگ پرداخت میشود؛ ۶ ماه نخست بدون سود و ۱۲ ماه بعدی با سود بانکی. کارت هوشمند فعال و چک صیادی شرط ثبتنام است، هر کد ملی یک بار میتواند شرکت کند و مراحل تحویل و جایگزینی کمتر از ۴۵ روز کاری طول میکشد. همه کاربریهای این شرکت، از تیغه تانکر و کانتینر تا کفی، تانکر، LPG، کمپرسی، چادری و یخچالی، در طرح قابل انتخاب است.
تریلی فرسوده در کنار تریلی نو؛ تصویر مفهومی طرح رو به راه (رندر سهبعدی)
چرا تریلی؟
محمد مقبلی، مدیرعامل دنیای ماموت، هنگام آغاز کمپین در آبان ۱۴۰۴ گفته بود بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه خودروی حملبار در جادههای کشور تردد دارند که میانگین عمر آنها بالای ۲۰ سال است و از این تعداد، حدود ۲۰۰ هزار دستگاه بهطور مستقیم در رده فرسوده و غیراستاندارد قرار میگیرند. به گفته او، یک تریلی غیراستاندارد تا ۳۰ درصد مصرف سوخت بیشتری نسبت به نمونه استاندارد دارد؛ هزینهای که راننده هر روز از جیب خود میپردازد، بیآنکه در سیاستهای اسقاط، که عمدتاً متوجه کشنده و کامیون است، برای تریلی او سازوکاری تعریف شده باشد.
دنیای ماموت در سالن A۶ نمایشگاه ــ که بهطور کامل در اختیار شرکتهای گروه ماموت بود ــ یک دستگاه تریلی تیغه کانتینربر سهمحور با تعلیق بادی را با زاویه کج روی سکویی از سنگریزههای سفید به نمایش گذاشت. مسئولان غرفه، نوسازی اتاقهای ایزوله و کاربریهای سبک ناوگان شرکتهای پخش را مرحله بعدی برنامه اعلام کردند و از ادامه همکاری با شبکه بانکی و لیزینگ برای تأمین مالی طرح خبر دادند.
جوشکاری شاسی تریلر در خط تولید دنیای ماموت
جمعبندی
رقم ۵ هزار دستگاه در برابر ۲۰۰ هزار تریلی فرسوده هنوز فاصله زیادی با نوسازی واقعی ناوگان دارد، اما مدل رو به راه یک نکته را نشان میدهد: وقتی تولیدکننده، لیزینگ و بانک هزینه نوسازی را با راننده تقسیم کنند، اسقاط اجباری تنها راه نیست. دنیای ماموت با ظرفیت تولید بیش از ۵۰ کاربری در روز در مجتمع صنعتی ماموت (بزرگراه کرج–قزوین) و سابقه فعالیت از سال ۱۳۷۰، عرضه را تضمین کرده است؛ اینکه سیاستگذار برای نیمهیدکها هم مشوقی تعریف کند، پرسشی است که پس از نمایشگاه تهران (۲۲ تا ۲۶ شهریور ۱۴۰۵، شهر آفتاب) همچنان باز مانده است.


نظر شما چیست؟