غولهای خودروسازی اروپا با تلاش برای سختگیرانهتر کردن قوانین «قواعد مبدأ»، در پی جلوگیری از تبدیل شدن این قاره به مرکز مونتاژ قطعات چینی هستند. این اقدام استراتژیک با هدف مقابله با تهاجم خودروهای برقی ارزانقیمت چین و بازپسگیری حاکمیت صنعتی در زنجیره تأمین، بهویژه در حوزه باتریها، صورت میگیرد.
به گزارش پایگاه خبری پیشرانه، در نگاه نخست، تلاش شرکتهای پیشرو اروپایی برای تغییر برچسب محصولات، یک اقدام اداری ساده به نظر میرسد؛ اما در واقع با یک مانور دفاعی اقتصادی در سطح کلان روبرو هستیم. این تقابل را میتوان در مثلث اروپا، چین و تکنولوژی باتری تحلیل کرد.
اروپا را امروز موجی از خودروهای برقی چینی (مانند BYD و MG هدف قرار داده است که علاوه بر قیمت رقابتی، در تکنولوژی باتری نیز پیشرو هستند. در این شرایط، ائتلافی از غولهایی چون رنو، فولکسواگن و استلانتیس نگرانند تا اگر خودروهای چینی بدون داشتن عمق داخلیسازی واقعی، با برچسب مونتاژ شده در اروپا وارد بازار شوند، صنعت خودروی این قاره عملاً به یک کارگاه مونتاژ تبدیل شود.
محور اصلی این استراتژی، بازنگری در قواعد مبدأ است. هدف این شرکتها افزایش درصد ارزش افزوده محلی است؛ به گونهای که خودروهایی با قطعات اصلی بهویژه باتری و تراشه چینی، نتوانند ادعای اروپایی بودن کنند. پیامد این سختگیری، تحمیل تعرفههای وارداتی سنگین به این خودروهاست؛ روشی که میتوان آن را حمایتگرایی هوشمند نامید تا قیمت محصولات چینی افزایش یابد و برندهای اروپایی مجدداً جایگاه رقابتی خود را باز یابند.
علاوه بر این، اروپاییها دریافتند که در دنیای خودروهای برقی، قلب تپنده صنعت یعنی باتری، تحت سلطه چین است. از این رو، فشار بر دولتها و اتحادیه اروپا برای تغییر سیاستها افزایش یافته تا سرمایهگذاری در تولید سلولهای باتری در خاک اروپا نه تنها سودآور، بلکه اجباری شود. در واقع، هدف نهایی این حرکت، عبور از مونتاژ نهایی و دستیابی به استقلال صنعتی است.
با این حال، این رویکرد دفاعی، لبههای تیزی دارد. از یک سو، سختگیرانه کردن قوانین ساخت در اروپا میتواند منجر به کاهش واردات خودروهای ارزان چینی و در نتیجه افزایش قیمتها برای مصرفکننده نهایی شود؛ چرا که تولیدات داخلی اروپا هنوز به بهینه سازی قیمت دست نیافتهاند. از سوی دیگر، مسدود کردن مسیر ورود خودروهای برقی ارزانقیمت، ممکن است سرعت گذار اروپا به انرژیهای پاک و جایگزینی خودروهای بنزینی را کاهش دهد.
میتوان گفت که اقدام رنو، فولکسواگن و استلانتیس، در واقع یک پیمان بقا است. آنها دریافتهاند که در عصر خودروهای الکتریکی، نام برند به تنهایی کافی نیست و تنها کنترل زنجیره تأمین است که برنده نهایی را تعیین میکند. این تلاش برای تبدیل کالاهای وارداتی با برچسب اروپایی به کالاهای واقعاً تولید شده در اروپا، گامی برای حفظ اشتغالها و کاهش وابستگی استراتژیک به شرق است.
نظر شما چیست؟