پیشرانه – بازار خودرو ایران در آستانه مواجهه با مجموعهای از فشارهای اقتصادی قرار گرفته که آثار آن میتواند فراتر از افزایش مقطعی قیمتها باشد. تحریمهای جدید صنعت خودرو، محدودیتهای دریایی، طرح تازه آمریکا برای کنترل مسیرهای زمینی و نوسانات نرخ ارز، شرایطی را ایجاد کردهاند که هم سمت عرضه و هم قدرت خرید مصرفکنندگان را تحت فشار قرار میدهد.
به گزارش وب سایت خبری پیشرانه ، تازهترین تحول در این زمینه، اعلام تشکیل کارگروه «دروازه آهنین» از سوی فرماندهی مرکزی آمریکا است؛ طرحی که با هدف شناسایی و محدود کردن مسیرهای انتقال کالاهای تحریمی، فناوریهای دومنظوره و منابع مالی مرتبط با ایران در مرزهای زمینی و دریای خزر دنبال میشود. این تحول در ادامه محاصره دریایی و تحریمهایی قرار دارد که اول اکتبر، ایرانخودرو، سایپا و شماری از تأمینکنندگان خارجی صنعت خودرو را نیز هدف قرار داده بود.
برای بازار خودرو، اهمیت این تحولات بیش از هر چیز در افزایش هزینه تأمین و تولید است. صنعت خودرو حتی در بخشهایی که عنوان تولید داخل را یدک میکشند، همچنان به واردات مواد اولیه، قطعات تخصصی، تجهیزات و فناوری وابستگی دارد. افزایش ریسک مبادلات خارجی، دشواری انتقال ارز و بالا رفتن هزینه حملونقل و بیمه میتواند قیمت تمامشده تولید را افزایش دهد.
در این میان، نرخ ارز نقش تعیینکنندهای دارد. با افزایش نااطمینانیهای سیاسی و تجاری، انتظارات تورمی نیز میتواند تقویت شود. خودروساز و قطعهساز برای جایگزینی موجودی انبار یا خرید مواد اولیه، ناچار به محاسبه هزینههای جدید هستند؛ هزینههایی که ممکن است با تأخیر در صورتهای مالی ظاهر شوند، اما در نهایت بر قیمت محصولات اثر بگذارند.
نکته مهم این است که افزایش قیمت خودرو لزوماً به معنای رونق بازار نیست. در شرایطی که درآمد خانوارها با تورم عمومی همگام نشده و قدرت خرید کاهش یافته است، رشد قیمتها میتواند تقاضای واقعی را محدودتر کند. نتیجه چنین وضعیتی ممکن است شکلگیری بازاری با معاملات کمتر، فاصله بیشتر میان قیمت کارخانه و بازار و افزایش تمایل به نگهداری خودرو بهعنوان دارایی باشد.
از سوی دیگر، اگر محدودیتهای تأمین به کاهش تیراژ تولید منجر شود، عرضه خودرو نیز ممکن است با اختلال مواجه شود. ترکیب عرضه محدود و تقاضای سرمایهای میتواند نوسانات قیمتی را تشدید کند؛ هرچند میزان اثرگذاری این عوامل به وضعیت موجودی قطعات، سیاستهای فروش و شرایط ارزی کشور بستگی دارد.
با این حال، نمیتوان تمام ریشههای التهاب بازار خودرو را در تحریمهای خارجی جستوجو کرد. قیمتگذاری دستوری، ساختار مالی نامناسب خودروسازان، بهرهوری پایین، هزینههای سربار و مشکلات سیاستگذاری نیز در شکلگیری وضعیت کنونی سهم دارند.
در مجموع، خطر اصلی برای بازار خودرو، همزمانی فشارهای خارجی با ضعفهای داخلی است. اگر سیاستگذار نتواند ثبات ارزی، امکان تأمین مواد اولیه و پیشبینیپذیری مقررات را تقویت کند، هزینه این شرایط در نهایت به مصرفکننده منتقل خواهد شد؛ مصرفکنندهای که پیش از این نیز برای خرید خودرو با کاهش محسوس قدرت خرید مواجه بوده است.
نظر شما چیست؟