مزدا CX-90 ؛ بررسی مشخصات فنی + تصاویر

معرفی مزدا CX-90

شرکت آفتاب خودرو در جریان هفتمین نمایشگاه بین‌المللی خودرو تهران، شهریور ۱۴۰۵، از مزدا CX90 به‌عنوان تازه‌ترین محصول وارداتی خود از مبدا ژاپن رونمایی کرد. این شاسی‌بلند سه‌ردیفه بزرگ‌ترین محصول کنونی مزدا محسوب می‌شود و دومین مدل این برند، پس از CX-60، است که بر پایه پلتفرم اختصاصی با موتور طولی و دیفرانسیل عقب‌محور توسعه یافته است.

حضور CX-90 در کنار مزدا۳، CX30 و CX50، آفتاب خودرو را به عرضه‌کننده کامل‌ترین سبد محصولات مزدا در بازار ایران تبدیل کرده است. با قیمتی که برآورد می‌شود در محدوده ۲۵ تا ۳۰ میلیارد تومان قرار گیرد، پرسش اصلی خریدار ایرانی این است که آیا این شاسی‌بلند ژاپنی در برابر رقبای مستقر بازار، توجیه فنی و مالی کافی دارد. پاسخ این پرسش را باید در طراحی، پیشرانه و مجموعه امکانات این خودرو جست‌وجو کرد.

بررسی طراحی داخلی

کابین CX-90 با هدف نزدیک‌شدن به رده شاسی‌بلندهای لوکس طراحی شده و ترکیبی از چرم ناپا، چوب، کروم و پارچه با دوخت الهام‌گرفته از یک تکنیک بافندگی سنتی ژاپنی را در خود جای داده است. صفحه‌نمایش لمسی ۱۲.۳ اینچی در بالای داشبورد قرار گرفته و از اتصال بی‌سیم اپل کارپلی و اندروید اتو پشتیبانی می‌کند. پشت فرمان نیز صفحه آمپر دیجیتال ۱۲.۳ اینچی وظیفه نمایش سرعت، دور موتور و وضعیت سامانه‌های کمک‌راننده را برعهده دارد و در تیپ‌های بالاتر، هدآپ دیسپلی نیز به این مجموعه اضافه می‌شود. شارژ بی‌سیم تلفن همراه و پورت‌های USB-C برای تمام سرنشینان، از جمله ردیف سوم، در دسترس قرار دارد. فضای سه‌ردیفه کابین امکان جابه‌جایی تا هشت سرنشین را فراهم می‌کند؛ ردیف دوم برای استفاده روزانه خانوادگی طراحی شده، هرچند ردیف سوم بیشتر مناسب مسیرهای کوتاه و میان‌مدت است. کیفیت متریال به‌کاررفته و چیدمان ارگونومیک داشبورد، حس یک شاسی‌بلند پرمیوم را به‌خوبی به سرنشینان منتقل می‌کند.

بررسی طراحی ظاهری و بدنه

طول ۵۱۲۰ میلی‌متر، عرض ۱۹۹۴ میلی‌متر و ارتفاع ۱۷۴۰ میلی‌متر، CX-90 را در رده بزرگ‌ترین شاسی‌بلندهای بازار ایران قرار می‌دهد، هرچند نسبت به برخی رقبای درشت‌جثه چینی، ابعادی محافظه‌کارانه‌تر دارد. فاصله محور چرخ‌ها به حدود ۳۱۲۰ میلی‌متر می‌رسد که فضای قابل‌توجهی میان محور جلو و عقب ایجاد کرده و مستقیما به فضای داخلی کابین ترجمه می‌شود. کاپوت کشیده و جابه‌جایی کابین به سمت عقب، ظاهری نزدیک به مدل‌های دیفرانسیل‌عقب کلاسیک به CX-90 بخشیده است. رینگ‌های بزرگ، گلگیرهای برجسته و خط شانه‌ای ممتد از جلو تا عقب، حجم بدنه را به‌روشنی نشان می‌دهند. در قسمت عقب، چراغ‌های باریک LED و طراحی ساده‌تر نسبت به جلو، هویت بصری متمایزی به این بخش داده است.

پیشرانه و قوای فنی

قلب تپنده نسخه وارداتی CX-90، یک پیشرانه ۳.۳ لیتری ۶ سیلندر خطی توربوشارژ با فناوری e-Skyactiv G است که به سامانه هیبرید ملایم مجهز شده و ۳۴۰ اسب‌بخار قدرت و ۵۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. نسبت تراکم این پیشرانه ۱۲ به ۱ ثبت شده که برای یک واحد توربوشارژ عدد قابل‌توجهی به شمار می‌رود. قدرت تولیدی از طریق گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک به سامانه چهارچرخ محرک منتقل می‌شود؛ سامانه‌ای که به‌لطف چیدمان موتور طولی و پلتفرم دیفرانسیل عقب‌محور، توزیع گشتاور متعادل‌تری نسبت به شاسی‌بلندهای دیفرانسیل‌جلوی هم‌رده ارائه می‌دهد. تعلیق جلو از نوع دوجناغی و تعلیق عقب از نوع چندلینک است، ترکیبی که معمولا پایداری در دور تند و کیفیت سواری در سرعت پایین را هم‌زمان بهبود می‌بخشد. مصرف سوخت بالاتر نسبت به موتورهای چهارسیلندر رده‌پایین‌تر مزدا، هزینه بهره‌برداری این خودرو را به یکی از پارامترهای تعیین‌کننده در تصمیم خریدار ایرانی تبدیل می‌کند.

رقبا

در بازار فعلی ایران، CX-90 عمدتا با شاسی‌بلندهای بزرگ لوکس مانند تیسان G700، هاوال H9 و تانک ۵۰۰ سنجیده می‌شود، هرچند فلسفه فنی این مدل با آن‌ها تفاوت اساسی دارد. تیسان G700 با شاسی مستقل، پلاگین‌هیبرید ولتاژ بالا و توان بسیار بیشتر، برای خریدار آفرودی و تشریفاتی طراحی شده و در ازای آن به خدمات پس از فروش تخصصی‌تری نیاز دارد. هاوال H9 و تانک ۵۰۰ نیز با ساختار شاسی جدا از بدنه، در کاربری آفرود توانمندتر ظاهر می‌شوند، اما از نظر کیفیت سواری جاده‌ای و رفتار دینامیکی معمولا عقب‌تر از یک کراس‌اور یکپارچه مانند CX-90 قرار می‌گیرند. مزدا در ازای این برتری در سواری و هندلینگ، از قابلیت آفرود سنگین صرف‌نظر کرده و CX-90 را خودرویی برای کاربری خانوادگی و جاده‌ای تعریف کرده، نه اکسپدیشن‌های سخت.