ام هیرو ۱ محصول تازه زیرمجموعه لوکس و آفرودی دانگفنگ با نام تجاری ام هیرو (M-Hero) است که سروش موتور آن را برای نخستینبار بهصورت رسمی به بازار ایران معرفی کرده است. این شاسیبلند غولپیکر که در نمایشگاه بینالمللی خودرو تهران شهریور ۱۴۰۵ رونمایی شد، ترکیبی از توان محرکه الکتریکی و توانایی واقعی آفرود را در قالب بدنهای با ظاهر نظامی ارائه میدهد. نسخهای که احتمال ورود آن به ایران بیشتر است، تیپ REV نام دارد؛ خودرویی برد گسترده که در آن پیشرانه بنزینی تنها نقش تولید برق را برعهده دارد و حرکت خودرو کاملا به موتورهای الکتریکی سپرده شده است. ابعاد بزرگتر از تویوتا لندکروزر، توان بالا و آپشنبندی سنگین، ام هیرو ۱ را در جایگاهی خاص و رقابتی میان شاسیبلندهای وارداتی ایران قرار داده است.
کابین ام هیرو ۱ رویکردی فناورانه و لوکس دارد و از همان نگاه نخست با چهار نمایشگر بزرگ خودنمایی میکند. صفحه دیجیتال جلوی راننده ۱۲.۳ اینچی است، نمایشگر لمسی مرکزی ۱۵.۶ اینچ ابعاد دارد، صفحهای دیگر با اندازه ۱۲.۳ اینچ مقابل سرنشین جلو تعبیه شده و یک نمایشگر ۸ اینچی نیز روی دستهبازوی وسط ردیف عقب برای سرنشینان صندلی عقب در نظر گرفته شده است. هدآپ دیسپلی پشت فرمان چندکاره برقی، تجربه رانندگی را کاملتر میکند. دسته بزرگ انتخاب حالت رانندگی روی کنسول وسط با طراحی شبیه اهرم گاز هواپیما، کنترل حرکت رو به جلو، دنده عقب، پارک و حتی ارتفاع تعلیق را برعهده دارد. رویه صندلیها از چرم مصنوعی دورنگ مشکی و طوسی است و روکش شبهچوب در بخش پایینی داشبورد، حس گرمای بصری بیشتری به کابین میبخشد.
نمای بیرونی ام هیرو ۱ کاملا از خودروهای نظامی الهام گرفته و با خطوط چهارگوش، گلگیرهای پهن و جلوپنجره عمودی، حس صلابت را منتقل میکند. طول این شاسیبلند ۴۹۸۷ میلیمتر، عرض آن ۲۰۸۰ میلیمتر، ارتفاع ۱۹۳۵ میلیمتر و فاصله محور چرخها ۲۹۵۰ میلیمتر است؛ ابعادی که آن را حتی از تویوتا لندکروزر هم بزرگتر میکند. سپر عقب هم مانند سپر جلو حفرههای مثلثیشکل دارد که هویت بصری خودرو را یکدست نگه میدارد. درب صندوق برخلاف اغلب شاسیبلندها به سمت راست باز میشود نه به سمت بالا، و جعبهای شبیه محفظه لاستیک زاپاس در پشت خودرو دیده میشود که در عمل برای حمل بار دمدستی استفاده میشود. تعلیق بادی، امکان تنظیم ارتفاع بدنه تا ۱۵۰ میلیمتر و فرمانپذیری چرخهای عقب تا ۱۰.۶ درجه، حرکت خرچنگی و مانورپذیری این غول را در فضاهای تنگ ممکن میسازد.
قلب تپنده ام هیرو ۱ ترکیبی از یک پیشرانه بنزینی ۱.۵ لیتری توربوشارژ چهارسیلندر و سه موتور الکتریکی است؛ یک موتور روی محور جلو و دو موتور روی محور عقب. در این ساختار برد گسترده، پیشرانه احتراقی صرفا نقش مولد برق را دارد و توان ۱۹۴ اسببخاری آن مستقیما به چرخها منتقل نمیشود. مجموع توان تولیدی سیستم به ۵۳۶ اسببخار و گشتاور ۷۰۰ نیوتنمتر میرسد که شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در حدود ۶ ثانیه رقم میزند؛ عددی فوقالعاده برای خودرویی با وزن خالص ۳۱۳۰ کیلوگرم. باتری لیتیومآهنفسفات با ظرفیت ۴۲.۹ کیلوواتساعت انرژی لازم برای موتورهای الکتریکی را تامین میکند و ظرفیت باک بنزین ۸۴ لیتر است. برای آفرود واقعی، قفل دیفرانسیل جلو و عقب، پنج حالت رانندگی آفرود، شعاع گردش ۵.۱ متر، عمق عبور از آب ۹۰۰ میلیمتر و توانایی عبور از شیب تا ۶۰ درصد در نظر گرفته شده است. سیستم ترمز جلو نیز از کالیپرهای ۶ پیستونه برمبو بهره میبرد.
در بازار ایران، نزدیکترین رقیب مستقیم ام هیرو ۱ از نظر جایگاه و ابعاد، تانک ۷۰۰ گریتوال است که با پیشرانه هیبریدی V6 توربو و شبکه فروش و خدمات پس از فروش تثبیتشده عرضه میشود، هرچند از نظر توان و فناوری قوای محرکه الکتریکی عقبتر از ام هیرو ۱ ایستاده است. تویوتا لندکروزر سری ۳۰۰ همچنان معیار اعتبار و ارزش نگهداری در این رده بهشمار میرود، اما محدودیت واردات و قیمت بسیار بالای آن، فاصله زیادی با یک محصول تازهوارد چینی ایجاد میکند. مرسدسبنز کلاس جی نیز در سطحی بالاتر از نظر قیمت و اعتبار برند قرار دارد و بیشتر معیار مقایسه طراحی و لوکسبودن است تا رقیب واقعی بازار.
| برقی + بنزینی | |
| ۴۲.۹ کیلووات ساعت | |
| 2 عدد | |
| 536 اسب بخار | |
| ۷۲۹ کیلومتر | |
| چهار چرخ محرک | |
| 700 نیوتن متر | |
| تک سرعته اتوماتیک | |
| 6 ثانیه |
نظر شما چیست؟