تویوتا فورچونر وارداتی در ایران ؛ بررسی مشخصات فنی

معرفی تویوتا فورچونر

تویوتا فورچونر شاسی‌بلند هفت‌نفره‌ای با شاسی نردبانی، موتور ۴ لیتری V6 تنفس طبیعی و سیستم چهارچرخ محرک است. مدل ۲۰۲۵ آن از طریق شرکت‌هایی مانند هماتلکام و خدمات گستر سپهر گیتی وارد ایران می‌شود. این خودرو از سال ۲۰۰۵ تولید می‌شود، روی پلتفرم هایلوکس ساخته شده و در سبد تویوتا میان راوفور و پرادو قرار می‌گیرد.

واردات فورچونر پس از آن ممکن شد که دولت ثبت‌سفارش خودروهای بالای ۲۰ هزار یورو و با حجم موتور بیش از دو لیتر را مجاز کرد. همین تصمیم، پیشرانه‌ای را به بازار برگرداند که میان خودروهای صفرکیلومتر ایران کمیاب است.

بررسی طراحی داخلی

کابین فورچونر روی سادگی، دوام و دسترسی آسان به کنترل‌ها بنا شده است. بخش‌های بالایی داشبورد نرم‌اند و بخش‌های پایینی از پلاستیک سخت ساخته شده‌اند. صندلی‌ها در تیپ‌های بالا چرم مصنوعی با دوخت متضاد دارند و صندلی راننده در هشت جهت برقی تنظیم می‌شود.

هفت سرنشین روی کاغذ جا می‌شوند، اما ردیف سوم که از کف صندوق بالا می‌آید فقط برای سفرهای کوتاه یا کودکان مناسب است. کابین در عمل برای چهار تا پنج نفر راحت است و صندوق عقب ۳۴۸ لیتر ظرفیت دارد. دریچه‌های سقفی ردیف‌های عقب در هوای گرم عملکرد خوبی دارند. نمایشگر ۷ اینچی لمسی و مانیتور جداگانه سرنشینان عقب، سیستم چندرسانه‌ای را تکمیل می‌کنند، هرچند چیدمان کلی کابین نسبت به رقبای جدیدتر قدیمی‌تر به نظر می‌رسد.

بررسی طراحی ظاهری و بدنه

فورچونر ۲۰۲۵ با طول ۴۷۹۵، عرض ۱۸۵۵ و ارتفاع ۱۸۳۵ میلی‌متر و فاصله محوری ۲۷۴۵ میلی‌متر، بدنه‌ای تنومند و جعبه‌ای دارد. فاصله کف خودرو از زمین ۲۷۹ میلی‌متر است و این عدد در مسیرهای ناهموار مزیت واقعی ایجاد می‌کند.

جلوپنجره بزرگ مشبک، کاپوت صاف و عضلانی و چراغ‌های جلوی باریک LED چهره‌ای آفرودی ساخته‌اند. گلگیرهای برجسته، ریل‌های سقف و رکاب‌های جانبی مانند نسل قبل حفظ شده‌اند. در عقب، چراغ‌های کشیده با نوار نورانی تمام‌عرض دیده می‌شود. رینگ‌های آلیاژی ۱۷ اینچی با تایر فاق‌بلند، ضربه دست‌اندازها را بهتر از رینگ‌های ۱۸ اینچی جذب می‌کنند.

پیشرانه و قوای فنی

سخه وارداتی به موتور 1GR-FE مجهز است؛ یک V6 چهار لیتری (۳۹۵۶ سی‌سی) تنفس طبیعی با ۲۴ سوپاپ و ساختار DOHC. این موتور ۲۳۵ اسب بخار قدرت و ۳۷۶ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. قدرت از طریق گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک به هر چهار چرخ می‌رسد و قفل دیفرانسیل عقب برای مسیرهای سخت در اختیار راننده است. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت حدود ۹.۳ ثانیه زمان می‌برد.

پیشرانه تنفس طبیعی به کیفیت بنزین ایران حساسیت کمتری از موتورهای توربو دارد؛ این مهم‌ترین مزیت عملی آن برای خریدار ایرانی است. در مقابل، مصرف سوخت به‌ویژه در شهر بالاست و مخزن ۸۰ لیتری آن را جبران می‌کند. تعلیق جلو دوجناقی و عقب چندلینکی است. تنظیم نرم تعلیق در سرعت‌های بالا حرکات گهواره‌ای ایجاد می‌کند. فورچونر تا ۳ تن بکسل می‌کند.

رقبا

رقبای مستقیم فورچونر در ایران تانک ۵۰۰، هاوال H9، تویوتا پرادو و نیسان پاترول هستند. تانک ۵۰۰ و هاوال اچ۹ امکانات دیجیتال بیشتری عرضه می‌کنند، اما موتور توربوشارژ آن‌ها به کیفیت سوخت حساس‌تر است و سابقه مکانیکی فورچونر را ندارند. پرادو فضای بزرگ‌تر و تعلیق پویاتری دارد، ولی قیمتش بالاتر است. فورچونر بازار را میان رقبای چینی و پرادو با موتور V6 بدون توربو پر می‌کند. پاترول با گیربکس و طراحی قدیمی‌تر در برابر آن عقب می‌ماند.